We houden voortdurend pleidooien voor variatie in hardlooptrainingen. De variatie (snelheid, intensiteit, afstand etc., core-stability trainingen etc.) zorgt voor diverse prikkels waardoor trainen nooit saai wordt en je minder vatbaar voor de typische hardloopblessures en een betere en snellere hardloper of loopster wordt.

Bij de variatie wordt nooit gedacht aan variatie in ondergrond. We trainen alleen maar (éénzijdig) op het asfalt, maar breng er variatie in door eens onverhard te gaan. Een mooie training is wat dat betreft een cross. Het heeft alles in zich waar je als hardloper of loopster alleen maar beter en sterker van wordt.

Het voornaamste voordeel van crossen is dat je een zekere mate van kracht en stabiliteit wint. Door de onverharde paden en hoogteverschillen moet je steeds corrigeren en stabiliseren. Je voeten en enkels worden er veel sterker van. Ook is crossen een uitstekende corestabilitysessie. Je stabiliteitsspieren zijn constant aan het werk. Dit leidt natuurlijk tot meer rompstabiliteit en een betere rompstabiliteit leidt tot een betere loopvorm/looptechniek en meer snelheid (tot op zekere hoogte). Wie wil dat nou niet?

Het feit dat je meer rompstabiliteit krijgt en sterker wordt in je benen zorgt natuurlijk al voor een afname van blessures. Bij het crossen is de ondergrond zacht. Dit zorgt voor een minder zware piekkracht op het lichaam (vooral (onder)benen)) tijdens de landing. Je kan begrijpen dat als die piekkracht minder groot is je minder snel blessures als shinsplints, knieblessures en achillespeesblessures oploopt. Wanneer er onverhard getraind wordt, volgt er vaak een reactie in de vorm van spierpijn of andere pijntjes. Dat is vaak voldoende reden om dit te gaan mijden. Het feit dat er spierpijn etc. optreedt, moet eigenlijk de wake up call zijn! Je lichaam wordt een keer anders belast, en moet eigenlijk een seintje zijn dat je deze trainingen juist vaker aan je programma moet toevoegen.

Het mooie en aantrekkelijke van crossen is dat het niet gaat om de tijd. Het is een voortdurende afwisseling van inspanning en snelheid. Daarmee lijkt het soms een spel en vertoond daarmee alle kenmerken van een Vaartspeltraining.

Loop eens op een andere ondergrond en je belast je lichaam opnieuw op een andere manier.

Het kan dus helemaal geen kwaad om je asfalttrainingen te laten volgen door lopen in het bos of op onverharde paden.

Dus beter, krachtiger en sneller worden? 

Je lichaam zal er positief op reageren en gegarandeerd je geest ook.

 

Bronnen: Runner’s World en Sportinfo